Bochnia – bazylika św Mikołaja

Historia

   Budowę bazyliki św Mikołaja w Bochni rozpoczęto na początku XV wieku na miejscu wcześniejszej, prawdopodobnie romańskiej świątyni. Gotycki kościół ukończono przed 1447 rokiem, kiedy to świątynia spłonęła w wielkim pożarze miasta. Odbudowana uległa ponownemu pożarowi w 1461 roku, po którym w końcu XV wieku wzniesiono obecną do dzisiaj bryłę. W 1609 roku przy kościele wzniesiono drewniana, wolnostojącą dzwonnicę, wybudowaną pod nadzorem cieśli Andrzeja Palicza. Po zniszczeniach okresu potopu szwedzkiego kościół uzyskał wystrój barokowy, który przetrwał do lat 1901-1905, kiedy to pod kierunkiem architekta Tadeusza Stryjeńskiego dokonano regotycyzacji kościoła. W XIX wieku dobudowano do kościoła kruchty północną i południową, skarbczyk nad zakrystią oraz neogotycką sygnaturkę. Niestety w 1987 roku w niewyjaśnionych okolicznościach spłonęła dzwonnica, odbudowana następnie w latach w latach 1990–1993.

Architektura

   Bazylika św. Mikołaja jest gotyckim, trójnawowym kościołem z fasadą z końca XV wieku, podpartą dwoma przyporami, zwieńczoną szczytem schodkowym i ozdobioną blendami oraz fryzem rombowym. Nie ma ona odpowiednika w architekturze Małopolski, przypomina natomiast kościoły gotyckie północnej Polski. Od strony wschodniej kościół zakończony jest wąskim, wielobocznym prezbiterium do którego od strony północnej dobudowano zakrystię. W kaplicy św. Kingi można zobaczyć pochodzący z XV wieku fresk.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Brykowski R., Kornecki M., Drewniane kościoły w Małopolsce południowej, Wrocław 1984.

Krasnowolski B., Leksykon zabytków architektury Małopolski, Warszawa 2013.