Riga – katedra protestancka

Historia

    Wznoszenie katedry rozpoczęto uroczyście w 1211 roku, kiedy to podczas ceremonii biskup Albert położył jej kamień węgielny. Uważa się, że budowa kościoła nabrała prędkości w 1215 roku, po spaleniu pierwszego kościoła katedralnego na Starym Mieście. W tym czasie zmieniono także materiały budowlane z kamienia na cegłę. W 1266 biskup Wilhelm z Modeny, legat papieża, odbył już radę w katedrze. Uważa się, że do tego czasu prezbiterium i wschodnia część nawy zostały ukończone i oddzielone murem od niedokończonej, dalszej części kościoła. Pod koniec XIV i na początku XV wieku katedra została powiększona przez dobudowanie zachodniej nawy bocznej i kaplic bocznych oraz podwyższenie bocznych ścian nawy głównej, dzięki czemu kościół stał się bazyliką. W tym czasie również wzniesiono mury wieży i dodano ośmioboczną piramidalną iglicę. Tak ukończona była głównym kościołem biskupim w Inflantach, aż do sekularyzacji w 1561 roku.
    Katedra zachowała swój wygląd do 1547 roku, kiedy wybuchł wielki pożar w Rydze. Spłonęła wówczas gotycka wieża kościoła, która dopiero w 1595 roku otrzymała nowe zwieńczenie. Podczas oblężenia miasta w 1710 roku dach katedry został poważnie uszkodzony. Później, podczas prac rekonstrukcyjnych, zmieniono nachylenie dachu naw bocznych, zakrywając okrągłe okna, a chór uzyskał barokowy dach. W 1775 roku rada miejska Rygi nakazała rozbiórkę iglicy wieży i budowę nowej barokowej. Od 1881 do 1914 przeprowadzono gruntowne prace rekonstrukcyjne i remontowe w kościele i krużgankach. W wyniku tych prac katedra i krużganek zyskały swój dzisiejszy wygląd. Dalsze prace renowacyjne przeprowadzono od 1959 do 1962 i w latach 80-tych XX wieku.

Architektura

   Katedra wzniesiona została z cegły, kamienia używano jedynie w najwcześniejszej fazie do wzniesienia fundamentów i zewnętrznych narożników budowli. Początkowo posiadała wygląd budowli halowej, jednak na przełomie XIV i XV wieku gdy zostały dodane nawy i kaplice boczne, a mury nawy głównej podwyższone, uzyskała formę bazyliki. Po wschodniej stronie kościoła znajdowało się kwadratowe prezbiterium zakończone apsydą, a zachodnią część wieńczyła gotycka, masywna wieża. Od strony południowej wybudowany został na planie kwadratu wirydarz, otoczony gotyckimi krużgankami ze sklepieniami krzyżowo – żebrowymi.

Stan obecny

   Katedra w Rydze jest największym średniowiecznym kościołem i jednym z najstarszych budynków sakralnych na Łotwie i w całym regionie bałtyckim. Łączy w sobie cechy architektury romańskiej, wczesnogotyckiej, oraz w mniejszym stopniu barokowej i secesyjnej. Jednym z jej najcenniejszych architektonicznych elementów są XIII-wieczne, wczesnogotyckie krużganki, jedyne zachowane na tych terenach i jedne z nielicznych w Europie Środkowo – Wschodniej. Obecnie katedra służy Łotewskiemu Kościołowi Ewangelicko-Luterańskiemu, jest także miejscem koncertów i obiektem udostępnionym do zwiedzania dla turystów.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego