Ergeme – zamek zakonny Ermes

Historia

Zamek Ermes powstał prawdopodobnie około  1320 roku i już trzy lata później pojawił się w źródłach pisanych. Służył, podobnie jak inne tego typu warownie popasowe, głównie jako skład zapasów żywności bądź broni, miejsce schronienia okolicznej ludności i jako dogodne miejsce postoju maszerujących wojsk. Pod względem militarnym stanowił pomniejszą strażnicę pomiędzy terenami zakonu krzyżackiego a władztwem biskupów dorpackich. W XV wieku jego znaczenie zapewne wzrosło, gdyż obwarowania przebudowano i dostosowano do użycia broni palnej. W 1560 roku w pobliżu zamku rozegrała się bitwa inflanckiej gałęzi zakonu krzyżackiego z wojskami Iwana Groźnego. Zakon po przegranej i odniesieniu sporych strat utracił możliwość obrony swojego terytorium, uległ sekularyzacji, a powstałe na jego miejscu Księstwo Kurlandii i Semigalii wraz z zamkiem Ermes oddało się pod protekcję Rzeczpospolitej. Panowanie polskie nad warownią trwało do pierwszej połowy XVII wieku, kiedy to utraciła ona swoje znaczenie militarne i aż do XIX wieku służyła jako spichlerz.

Architektura

Ermes był typowym zamkiem popasowym, którego głównym elementem był obszerny, regularny dziedziniec otoczony murem obronnym i fosą. Wzdłuż murów obwodowych znajdowały się przybudowane do ich wewnętrznego lica pomieszczenia dla załogi i zaplecze gospodarcze. W XV wieku zamek rozbudowano dostawiając okrągłe wieże przystosowane do użycia broni palnej. Jedną z nich wzniesiono w połowie długości zachodniego muru zamku, drugą natomiast w północno – wschodnim narożu.

Stan obecny

Obecnie, leżący na uboczu uczęszczanych szlaków turystycznych zamek Ergeme, znajduje się w stanie dość dobrze zachowanej ruiny. Przetrwała większość muru obronnego oraz dwie cylindryczne wieże. Niestety zabytek jest zaniedbany i pilnie potrzebuje zabezpieczenia i opieki konserwatorskiej.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego