Cesis – kościół św Jana

Historia

Kościół św Jana w Cesis (Kieś)  został zbudowany w drugiej połowie XIII wieku i konsekrowany w 1284 roku. Na początku XVI wieku, kiedy rozpoczęła się reformacja, został zdewastowany przez mieszkańców. Kościół był jednym z pierwszych miejsc na Łotwie, gdzie wierni zwrócili się ku reformacji, a świątynia stała się jednym z ważniejszych jej ośrodków. Podczas kontrreformacji między 1582 a 1621 na powrót stał się własnością biskupią. Podczas wojny polsko-szwedzkiej został  uszkodzony, a po pożarze w 1607 roku pozostały jedynie wypalone mury. Od 1626 roku rozpoczęto odbudowę, a w 1629 kościół został oddany luteranom. Po ostatnim wielkim pożarze w 1748 roku mury kościoła wzmocniono masywnymi przyporami. W XIX wieku i na początku XX stulecia przeprowadzono rozległą renowację połączoną z przebudową, próbującą przywrócić świątyni pierwotny wygląd. Ostatnie zniszczenia kościół odniósł podczas drugiej wojny światowej w 1944 roku, naprawione następnie w latach 1945-1947.

Architektura

Kościół jest trójnawową, największą bazyliką na terenie Łotwy, poza Rygą. Jego długość wynosi 65 metrów, a szerokość 32 metry. Od strony wschodniej zakończony jest nieznacznie szerszym od nawy głównej, wielobocznie zamkniętym prezbiterium, a od strony zachodniej strzelistą wieżą, która pierwotnie była nieco niższa. Ściany boczne przeprute są gotyckimi oknami ostrołukowymi z maswerkami i wzmocnione masywnymi, ale już nowożytnymi przyporami. Prezbiterium i nawa główna na całej długości zdobiona jest fryzem. Po stronie północnej do świątyni dobudowana została zakrystia. Wewnątrz zachowało się wiele detali gotyckiej architektury np. przedstawienia fantastycznych zwierząt w głównym portalu zachodnim, czy gotyckie konsole w formie ludzkich głów, oraz kolekcja około 30 płyt nagrobnych m.in. krzyżackich mistrzów krajowych.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego