Oświęcim – kaplica św Jacka

Historia

Kaplica św. Jacka powstała w pierwszej połowie XIV wieku, jako część dawnego klasztoru dominikańskiego w którym pełniła funkcje kapitularza. W 1594 roku kapitularz został przemianowany na kaplicę pod wezwaniem św Jacka Odrowąża. Podczas najazdu szwedzkiego w XVII wieku założenie klasztorne zamieniono na koszary. Potem zniszczenia dopełnił pożar miasta w 1863. Kaplicę odrestaurowano w 1894 roku.

Architektura

Kaplica zbudowana jest z cegły, prostokątna, dwuprzęsłowa. Na zewnątrz kaplica opięta jest szkarpami. W elewacjach wschodniej, południowej i północnej posiada po dwa okna, zamknięte łukiem półokrągłym. Jedyne wejście znajduje się od strony zachodniej. Wewnątrz znajduje się sklepienie krzyżowo żebrowe. Profil żeber jest nieskomplikowany, zworniki sklepienne są okrągłe, wsporniki o formie ostrosłupa. Pod kaplicą znajduje się krypta. Prawdopodobnie jest ona miejscem pochówku panów oświęcimskich, m.in. księcia Władysława I Oświęcimskiego i jego żony Eufrozyny, fundatorów klasztoru.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliography:
Strona internetowa wikipedia.org, Kaplica św. Jacka w Oświęcimiu.